Life

Q-GÜNLÜKLERİ 2.GÜN

18 Mart 2020

Bugünün nasıl geçtiğini pek anlayamadım. Zaten hızlı bir başlangıç yaptım, önce okulumun ilk online dersi, sonra yine online Fransızca dersim derken zaten öğleden sonra oldu bile. Biz üç kişiyiz ve ev global bir ofis gibi. Salonun her köşesinde ayrı ayrı çalışıyoruz. Ben sol köşede online dersimi dinlerken, Manu (bizim yabancı damat) sağ köşede iş arkadaşlarıyla canlı yayında, kardeşim de başka bir köşeden önce Avustralya ile, sonra Hindistanla en son da Asya ile toplantı halindeydi. Yani bizim evde biz yakında 🤯😂

Bugün miskinliğimi ve melankolik ruh halimi de geride bıraktım. İlk egzersizimi de yaptığım için gururluyum, çünkü bir başladın mı gerisi geliyor. Karantinanın bana kattığı iki önemli farkındalık var. İlki hayatın her anının ne kadar önemli olduğunu daha iyi anladım ve onu hiçbir şey yapmadan değil kendimi mutlu eden, ruhumu besleyen aktivitelere zaman ayırarak geçirmek istiyorum. Zaten iki seçeneğiniz var ya bu süreyi ahlayıp vahlayarak, depresyona girerek geçireceksiniz ya da pozitif düşünerek, zamanım yok diye ertelediklerinize artık istediğiniz kadar zaman ayırarak. Aktivite sayınız arttıkça kuruntu edeceğiniz süre de azalıyor🙃 

İkincisi ise kendime daha iyi bakmam gerektiği bir anda kafama dank etti. Dört duvar arasında uzun bir süre geçireceğim, güneş görmeden, temiz havayı çok kısıtlı alarak, eskiye nazaran daha hareketsiz… Ve daha önce pek de umursamadığım ufak detayları atlamamaya başladım. Ben mesela su içmeyi unuturum nedense akşam bir tek aklıma gelir. Birkaç gündür kendimi su içmeye zorluyorum. Tatlı yemeyi çok severim ve limitim yoktur, şimdi ise daha önce yediğimin yarısından daha azını yiyorum ve işin ilginç yani eskisi gibi de canım çekmiyor o kadar. D-Vitamini almaya başladım ve yarı vejeteryan olduğum için hep unuttuğum B12 haplarımı da. Spor yapmaya daha çok ihtiyacım var ve yapacağım da… Bunlar aslında çok ufak detaylar ama şu dönemde atlamamamız gereken ayrıntılar. Bakalım yarın neler olacak….

 

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply